അർമിയാ 4יִרְמְיָהוּ (Yirmiyahu)
4 1റബ്ബുൽ ആലമീൻ അരുൾച്ചെയ്യുന്നു: ഇസ്രായീലേ, നീ റുജൂആയിവരാന് ഇസ്തിഹ്ബാബാക്കുന്നെങ്കില് എന്റെ ഹദ്റത്തിലേക്കു വരുക.
2എന്റെ ഹദ്റത്തിൽ നിന്നു നജസ് ഇസാലാക്കിക്കളയുകയും സബീൽതെറ്റിപ്പോകാതിരിക്കുകയും ഹയാത്തിലിരിക്കുന്നവനായ റബ്ബുൽ ആലമീന്റെ ഇസ്മിൽ ഹഖായും സാഹിലായും സാദിഖായും ഖസം ചെയ്യുകയും ചെയ്താല് ഖൌമുകള് പരസ്പരം അവിടുത്തെ ഇസ്മില് ബറകത്ത് നൽകും. റബ്ബിലായിരിക്കും അവരുടെ മജ്ദ്.
3യൂദായിലെയും ഉർശലീമിലെയും സാകിനുകളോടു റബ്ബുൽ ആലമീൻ അരുൾച്ചെയ്യുന്നു:
നിങ്ങളുടെ അർളുൻ യാബിസ ഉഴുതുമറിക്കുവിന്; ശൌക്കുകള്ക്കിടയില് ബുദൂർ വിതയ്ക്കരുത്.
4യൂദാസാകിനുകളേ, ഉർശലീം മുവാതിന്മാരേ, റബ്ബുൽ ആലമീനായി നിങ്ങളെത്തന്നെ സുന്നത്ത് ചെയ്യുവിന്; ഖൽബിൽ സുന്നത്ത് ഖുബൂലാക്കുവിന്. അല്ലെങ്കില് നിങ്ങളുടെ സൂഉ അമലുകൾ സബബായി എന്റെ ഗളബ് നാറ്പോലെ ജ്വലിക്കും; അതു ശിഫയാക്കാന് ആര്ക്കും മുംകിനാവുകയില്ല.
ജനൂബ് നിന്നു ഇൻദാർ
5യൂദായില് നിദാചെയ്തു പറയുവിന്; ഉർശലീമില് ഇഅ് ലാനാക്കുവിന്;
സൂറിലൂതി അർളിലെങ്ങും ഇഅ് ലാൻ ചെയ്യുവിന്; ഒരുമിച്ചുകൂടി സലീമായ മദീനകളിലേക്ക് ജർയാകുവിന് എന്ന് അഅ് ലാ സൌത്തില് വിളിച്ചറിയിക്കുവിന്.
6സീയൂനിലേക്കുള്ള സബീൽ അടയാളപ്പെടുത്തുവിന്; മൽജഅ് തേടി ജർയാകുവിന്; മടിച്ചുനില്ക്കരുത്. ശർറും മഖീഫ്ഹലാക്കും ജനൂബ് നിന്നു ഞാന് കൊണ്ടു വരുന്നു.
7കുറ്റിക്കാടുകളില്നിന്ന് അസദ് ഖുറൂജായിട്ടുണ്ട്. ഖൌമുകളുടെ മുഹ് ലികന് സ്വന്തം മർകസില് നിന്നു മുഖ്റജായിട്ടുണ്ട്. അവന് നിന്റെ അർള് ഖറാബാക്കും. നിന്റെ മദീനകള് ഖറാബായ ഹലാക്കിന്റെ മജ്മൂആക്കും.
8ആകയാല് നിങ്ങള് മിസ്ഹുടുത്തു ബുകാആക്കുവിന്; ബുകാആക്കുവിന്; റബ്ബുൽ ആലമീന്റെ ശദീദായ ഗളബ് നമ്മില്നിന്ന് അകന്നിട്ടില്ല.
9റബ്ബുൽ ആലമീൻ അരുൾച്ചെയ്യുന്നു: അന്നു മലിക്കിന്റെ ഖൽബ് ഫാതിറാവും; അമീറുകൾ ജബാനുകളാകും; റാഹിബുമാര് നടുങ്ങും; നബിമാര് അമ്പരക്കും. 10അപ്പോള് അവര് പറയും: ഇലാഹായ റബ്ബേ, അങ്ങ് ഈ ഖൌമിനെയും ഊർശലീമിനെയും ഖിയാനത്താക്കി. നിങ്ങള്ക്ക് എല്ലാം മുഹ്കമാണ് എന്ന് അങ്ങ് പറഞ്ഞു. എന്നാല് ഇപ്പോഴിതാ അവരുടെ നേരേ സയ്ഫ് മർഫൂആകുന്നു.
11ആ സാഅത്ത് വരുമ്പോള് ഈ ഖൌമിനോടും ഊർശലീമിനോടും പറയപ്പെടും: 12എന്റെ ഖൌമിന്റെ ഇബ്നയുടെനേര്ക്കു സഹ്റായിലെ ഖറാബായ ജബലുകളില്നിന്ന് രീഹുസ്സ്വയ്ഫ് വീശും. പതിരു പാറ്റാനോ ഹഖ്ൽ വെടിപ്പാക്കാനോ ആയിരിക്കുകയില്ല അത്. ഞാന് ഇർസാലാക്കുന്നതു മുഖീഫായ രീഹഹുൻ ശദീദായിരിക്കും; ഞാന് തന്നെയാണ് അവരുടെമേല് ഖളാ കലിമ തലഫ്ഫുളാക്കുക.
13ഇതാ, സബാഹ്പോലെ അഅ്ദാഅ് മജീആകുന്നു. അവന്റെ മർകബുകള് സർസറെന്ന രീഹുപോലെ, ഫറസുകള് നസ്റിനെക്കാൾ സുർഅയേറിയത്. ഞങ്ങള്ക്കു മുസീബത്ത്! ഞങ്ങള് ഹലാക്കായിക്കഴിഞ്ഞു!
14ഉർശലീമേ, നിന്റെ ഖൽബില്നിന്നു ശറാറത്ത് കഴുകിക്കളയുക; എന്നാല്, നീ നാജിയാകും. എത്രയൌമാണു നീ ശർറുടയ ഫിക്റുകളും പേറിനടക്കുക?
15ദാനില്നിന്ന് ഒരു ഇഅ് ലാൻ മർഫൂആകുന്നു; ഇഫ്രായിം ജബലില് നിന്ന് ബലാഇനെപ്പറ്റിയുള്ള അറിയിപ്പും.
16ഖൌമുകളോടു ഇഅ് ലാൻ ചെയ്യുവിന്; ഉർശലീമില് നിദാചെയ്തു പറയുവിന്; ബുഅ്ദിൽ നിന്നു അദുവ്വുകള് മജീആകുന്നു; യൂദായിലെ മദീനകള്ക്കെതിരേ ഹർബ് നിദാകള് മുഴങ്ങുന്നു.
17ഹഖ് ലിനുഹൌലിലും ഹാഫിളുമാരെന്നപോലെ അവര് അവളെ ഹസാറാക്കിയിരിക്കുന്നു. എന്തെന്നാല് അവള് എന്നെ ധിക്കരിച്ചു- റബ്ബുൽ ആലമീൻ അരുൾച്ചെയ്യുന്നു.
18ഇതെല്ലാം നിന്റെ മേല് വരുത്തിവച്ചതു നിന്റെ പെരുമാറ്റവും അമലുകളുമത്രേ; ഇതു നിന്റെ ഇഖാബാണ്; അതു മുർറേറിയതുതന്നെ. നിന്റെ ഖൽബില്ത്തന്നെ അതു തുളഞ്ഞുകയറിയിരിക്കുന്നു.
അർമിയായുടെ അലം
19അലം, സബൂറാക്കാൻ കഴിയാത്ത അലം! ഞാന് അലമാല് മുതവജ്ജിആവുന്നു! എന്റെ ഖൽബിന്റെ ജിദാറുകള് മക്സൂറാകുന്നു! നെഞ്ചിടിക്കുന്നു! സുകൂത്തായിരിക്കാന് എനിക്കുവയ്യാ! ഇതാ ഹർബിന്റെ സൂർ! ഹർബ് നിദാ ഞാന് സംആക്കുന്നു.
20ഒന്നിനുപിറകേ ഒന്നായി ബലാഉകള് സൌറത്താക്കുന്നു. അർള് ജമീഅൻ ഖറാബായിത്തീര്ന്നു. എന്റെ ഖയ്മകള് ഞൊടിയിടയില് മക്സൂറാകുന്നു; ഖയ്മവിരികള് ലഹ്ളസാഅത്തുകൊണ്ടു മക്സൂറാകുന്നു.
21ഹർബ് റായ ഇനിയും എത്രയൌമ് ഞാന് കാണണം? സുറൂറിലെ സൌത്ത് എന്നുവരെ സംആക്കണം?
22എന്തെന്നാല്, എന്റെ ഖൌമ് സഫീഹുകളാണ്; അവര് എന്നെ അറിയുന്നില്ല. അവര് അഖലില്ലാത്ത തിഫ് ലുകളാണ്; അവര്ക്ക് യാതൊരു ഇൽമുമില്ല. ശർറ് അമലാക്കാന് അവര് സമര്ഥരാണ്. ഖയ്ർ ചെയ്യേണ്ടത് എങ്ങനെ എന്ന് അറിവില്ല.
ഹാളിറായ ഇഖാബ്
23ഞാന് ദുനിയാവിലേക്കു നള്റാക്കി; അത് ഹയ്അത്തില്ലാത്തതും മഅ്ദൂമുമായിരുന്നു. ഞാന് സമാഇലേക്കു നള്റാക്കി; നൂർ കെട്ടുപോയിരുന്നു.
24ഞാന് ജബലുകളിലേക്കു നള്റാക്കി; അവ വിറപൂണ്ടിരുന്നു. ജബലുകളെല്ലാം മുൻസഇജായി ഉലയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
25ഞാന് നള്റാക്കി, ഒരു ഇൻസാനെയും കണ്ടില്ല. സമാഅ് ത്വയ്റുകളെല്ലാം പറന്നു പോയിരുന്നു.
26ഞാന് നള്റാക്കി, മുസ്മിറായ അർള് ഇതാ സഹ്റാആയിരിക്കുന്നു. റബ്ബുൽ ആലമീന്റെ അമാമിൽ, അവിടുത്തെ സദീദായ ഗളബിനാല് മദീനകളെല്ലാം സാഖിത്തായി.
27റബ്ബുൽ ആലമീൻ അരുൾച്ചെയ്യുന്നു: എല്ലാ ബലദുകളും ഖറാബാകും. എന്നാല് അവയെ ഞാന് താമ്മായി ഹലാക്കാക്കുകയില്ല.
28അർള് ബുകാആക്കട്ടെ; സമാഅ് ളുൽമടഞ്ഞുപോകട്ടെ; ഞാന് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, അതിനു മാറ്റമില്ല. ഞാന് ഫയ്സിലയാക്കിയിരിക്കുന്നു; എന്റെ ഖറാർ മാറുകയില്ല.
29ഫാരിസുകളുടെയും റാമികളുടെയും സൌത്ത് സംആക്കി സുക്കാനുൽ മദീന ഹിജ്റ ചെയ്യുന്നു. അവര് കുറ്റിക്കാടുകളില് മക്തൂമാകുന്നു. പാറക്കൂട്ടങ്ങളില് പിടിച്ചു സുഊദാക്കുന്നു. മദീനകളെല്ലാം മത്രൂക്കാകുന്നു; അവയില് ആൾതാമസമില്ലാതായി.
30അല്ലയോ ശഖിയത്തേ, നീ എന്തിനു ദമവീലിബാസ് ഹംലാക്കുന്നു; നീ എന്തിനു ജൌഹർ ഹലിയ്യയണിയുന്നു; എന്തിനു കടക്കണ്ണുകളില് മഷിയെഴുതുന്നു? നിന്റെ സീനത്തുകളെല്ലാം ബാത്വിലാണ്. നിന്റെ ആശിഖന്മാര് നിന്നെ വെറുക്കുന്നു. അവര് നിന്റെ നഫ്സിനെ സ്വയ്ദാടുന്നു.
31മഖാളാലെന്നപോലുള്ള നിലവിളി ഞാന് സംആക്കി. അവ്വലുമൌലൂദിനെ വിലാദത്താക്കുന്നവളുടേതുപോലുള്ള സ്വയ്ഹത്ത്! സീയൂന് ഇബ്ന, വീര്പ്പുമുട്ടി, യദുകൾ വലിച്ചുനിവര്ത്തി ബുകാആക്കുന്നു: ഹാ എനിക്കു ബലാഅ്! ഖാതിലുകളുടെ അമാമിൽ ഞാനിതാ തഅ്ബാനായി സാഖിത്താകുന്നു.